Bolivia: Cocaine, 96% spraakwater en Kaaimannen

Ola! Weer eens een berichtje van mij uit Argentinie. Op dit moment zit ik in La Paz en ben ik net terug van het wildlife spotten op de Pampa´s (soort jungle) in het Noorden. Aangezien het al weer lang gelden is zal ik proberen het kort te houden om de update niet te groot te maken.

De mijnen van Potosi: Stof happen op 4000 meter hoogte

Nadat we zondag de 18^e hadden gechilled in het internetcafe en voor 10 bolivianos (nog geen 2 euro!) een drie-gangenlunch hadden gegeten heb ik met wat Engelsen een film gekeken in de filmzaal van het hostel waarna we ´s avonds weer met zijn allen shithead hebben gespeeld in het hostel. De volgende dag zijn we ´s ochtends op tijd op tour gegaan naar de mijn. Nadat we waren opgepikt kregen we beschermende kleding aan en gingen we naar de mijnmarkt om spullen voor de mijnwerkers te kopen. Hier bleek je gewoon dynamiet! op de straat te kunnen kopen. Daarnaast kon je het favoriete drankje van de mijnwerkers kopen: sugar cane: een soort veeeeel te sterke wodka met 96% alcohol. Het kostte ook maar 1,25 per liter, dus dat verklaart de populariteit. Op vrijdag gingen de mijnwerkers namelijk allemaal fanatiek aan de fles om de hel van de mijnen te vergeten. Na eerst de verwerking te zien ging je de mijnen in. Deze waren duidelijk gemaakt voor de Boliviaanse lengte. De omstandigheden waren zwaar. Men verdient 1 euro per uur en het lichtste werk is 8 uur lang per dag stenen in een kar scheppen. Om het werk te verlichten werd dan ook massaal coca gekauwd. Men begint met werken rond de 13 jaar trouwens. Na 20 jaar werken begeven je longen het, dit verklaart dan ook dat onze gids, Juan, na 3 jaar is gestopt met het mijnwerken. Bij buitenkomst uit de tour konden we eindelijk weer normaal ademen, het was namelijk vrij benauwd binnen door het gebrek aan zuurstof en de grote hoeveelheid stof binnen. Buiten hebben we uiteindelijk onze op de markt geprobeerd. Deze bleek wel degelijk echt te zijn. Bij terugkomst in het hostel was de douche zeer welkom. Later op de dag hebben Philip en ik de bus naar Sucre gepakt. Deze busrit was duidelijk aangenamer dan naar Potosi....

Bij aankomst in Sucre merkten we gelijk de koloniale witte gebouwen op. De stad was een stuk drukker. In ons hostel kwamen we gelijk weer 4 anderen uit het hostel in Potosi tegen. Met hen hen hebben wein een Nederlandse bar heerlijk bitterballen gegeten en wat gedronken.

Dinsdag: eerste dag Sucre, als een warm nest.

Met de de 3 meiden (Eva, Hannah en Maudi) Allie en Philip zijn we de 2^e dag de stad gaan verkennen. Deze voelde heel goed aan, 25 graden, slippers aan en zonnebril op. We zijn naar het uitzichtspunt gelopen om hier even lekker te lunchen. Dit beviel erg goed dus hier hebben we dan ook zo´n 3 uur gezeten. Op de terugweg gingen we naar het onafhankelijkheidsmuseum waar veel generaals uit koloniale tijd waren te vinden en ook de onafhankelijkheidsverklaring van Bolivia. ´s Avonds hebben we heerlijk met zijn zessen genoten van een lichte maaltijd omdat de lunch nog steeds moest worden verwerkt. Na het eten hebben we met nog wat ander Britten die we in het hostel hadden ontmoet gekingsd (Ring of Fire op zijn Engels) volgens Engelse regels. Tijdens het kingsen werden nieuewe bijnamen verzonnen (zo was er een fake swedish nr. 1 en 2 en was er zelfs een Amerikaan die een vergelijking maakte tussen mij en George Michael). Vooral het kaboutertje (little green man) werd vaak vergeten dus de drank vloeide weer eens rijkelijk. Na nog even door de stad te hebben geslenterd gingen we de drank maar eens verwerken met een goede dosis slaap.

Woensdag 21 juli: eerste echte confrontatie met de armoede van Bolivia

Om de avond van ervoor wat beter te verwerken zijn Maudi, Eva en ik ontbijt gaan halen (panini hawaii:=)) om deze op het plein op te eten. Hier viel de grote hoeveelheid schoenpoetsers van nog geen 10 jaar oud op. Dit was erg confronterend. Later hebben de op de markt nog wat vitaminen getankt met mehulp van sapjes en fruitsalade. Ook hier werd veel gebedeld. Na met de groep engelsen en Nederlanders in het Park te hebben gechilld heb ik onderweg naar het uitzichtspunt (hier zouden we weer gaan chillen) nog wat kado´s gehaald voor kinderen (knuffels en autootjes). ´s Avonds hebben we met zijn allen gegeten en daarna hebben we in het hostel nog even gechilld. Als die hard ben ik later met een Duitser nog een dansje gaan wagen in een bar.

Donderdag: Rustieke begraapplaats en op weg naar de Jungle!

´s Ochtends op tijd afscheid genomen van Philip die vanaf nu zelf verder zou reizen omdat hij eerder terug vloog vanaf La Paz. Nadat ik weer eens niet kon uploaden in een internetcafe zijn we met een groep van het hostel naar een begraafplaats gegaan. Deze was erg rustiek en de familiegraven waren erg mooi. Had je het echter minder getroffen dan zetten ze een kruisje voor je neer tussen een hele hoop anderen. Na uitgebreid gelunched te hebben op de markt (twee heerlije chorizo´s op, een soort pittige braadworst) inkopen gedaan voor de komende 24 uur, want ik zou de bus nemen naar La Paz, om daar na een kleine rustpauze een vlucht te nemen naar Rurrenabaque (RBQ), een dorpje in de Boliviaanse Jungle.

Vrijdag: een korte impressie van La Paz en aankomst in RBQ

Na de enigszins koude nachtbus naar La Paz heb ik hier even kort het centrale plein en de grootste kerk gechecked en heb ik het coca-museum bezocht. Hier werd heel duidelijk dat Coca al eeuwen als medicijn word gebruikt alhier en dat het verbod erop duidelijk vanuit internationale druk moet zijn verkondigd. Op de heksenmarkt kon je allerlei medicinale spullen kopen en verkochten ze ook llamafoetussen... Na de korte sideseeing was het op weg naar het vliegveld. Toen bij de gate bleek dat de deze al gesloten was (volgens de infoborden) kwam ik twee canadese meiden (Yuko en Charina) tegen die ook wilden weten hoe dit kon. Nadat het allemaal toch goed was gekomen en we plaats hadden genomen in ons propellorvliegtuigje raakten we weer aan de praat en besloot ik later om samen met hen de pampa´s in te gaan. ´s Avonds hebben we samen gegeten en heb ik ze pesten geleerd. In RBQ was het trouwens erg tropisch en heerlijk weer. Blijkbaar was het hier nu koud, maar in Nederland zou men het nog steeds een hittegolf noemen schat ik in.

Zaterdag 24-7-10: de pampa´s in!

Bij het begin van de tour in de ochtend ontmoetten we onze 4 reisgenoten. Dit waren twee Britse koppels: Jen en John en Jes en Tom. Nadat onze gids Victor ons eerst allemaal bijnamen had gegeven kwam John met de uiterst originele groepsnaam “Sexy Lama Bitches”. Nadat bleek dat er niks beters was waren we vanaf dan tot het einde van de tour allemaal SLB´s. Na een jeeprit kwamen we bij onze boot aan. Met de boot gingen we de rivier op en wildlife spotten. Onderweg kwamen we Kaaimannen (ook zwarte), rivierschildpadden, kleine aapjes en capibara´s (een soort mega hamsters) en een heleboel vogels tegen (zie foto´s). Bij aankomst bij onze lodge bleek dat in de rivier ervoor de huiskrokodil Pablo leefde. Erg gerusstellend, maar het verklaarde wel dat de gehele lodge op palen boven de grond stond. In de buurt van de lodge hebben we de zonsondergang bekeken (onze gids bleek aan de paddo´s te hebben gezeten) en later hebben na het eten nog even wat te hebben gekaart werd mijn nieuwe bijnaam David Hasselhoff opgeworpen. Andere bijnamen van de mannen waren Indiana John en Tom werd Jack Sparrow door zijn Engelse accent. We gingen op tijd het bed in omdat er na 9 geen licht meer was vanweg groene maatregelen in de jungle...

Zondag 25-7-10: Anaconda en Piranha´s

Na pannenkoeken te hebben gehad voor ontbijt :=) gingen we ´s ochtends Anaconda´s zoeken in de Jungle. Na lang zoeken hadden we er 1 gevonden en ze zijn inderdaad best groot. Na tijdens de wandeling ook nog wat dode slangen en krokodillen te hebben gevonden gingen we ´s middags piranha´s vissen voor het avondeten. Dit ging voor de hele groep heel goed (5, 3, 2,1) alleen George Michael en Indiana Jones bleken niet zulke goede vissers te zijn... Nadat Victor zo lief was geweest om voor mij en John nog een spot te zoeken waar we ook geen geluk bleken te hebben gingen we terug naar het hostel. Na het eten en wat gehang in de hangmatten van de lodge heb ik ´s avonds met een groep andere internationalen tegen de boliviaanse gidsen gevoetbald. Ik scoorde zowaar de winning goal! 3-2! N a het voetballen gingen we nog even kaarten en ´s avonds nog babykaaimannen kijken op de rivier.

Maandag: laatste poging piranha´s en laaste avondje met de pampagroep in de kroeg.

De volgende morgen moesten we op tijd op voor vogelspotting en de zonsopkomst. We hadden het geluk om zelfs een Toekan te spotten. Na het ontbijt gingen we nog even zwemmen in de rivier (later vertelde Victor dat er op nog geen 20 meter kaaimannen zwommen). Omdat er dolfijnen in de buurt waren ben ik er gelukkig nog. Na het zwemmen nog een laatste kans voor de piranha´s gehad maar ik bleek toch echt gemaakt te zijn voor het wat ingewikkeldere denkwerk en zal het vissen voortaan maar aan de Bolivianen overlaten. Na het vissen gingen we met boot en jeep weer terug naar naar RBQ (onderweg moest de chauffeur van de jeep nog wel even met een schroevendraaier de motor opnieuw opstarten nadat deze ermee was gestopt) en gingen we allemaal even douchen in het hostel.
´s Avonds hebben we met de groep nog even samen gegeten en (dat was het plan) een paar drankjes gedronken. De avond werd echter steeds gezelliger door de cocktails. Nadat ik de eigenaar van mijn airline voor twee dagen erna had gesproken en hij had gezegd wel een baan voor me te hebben bedacht ik dat ik maar eens moest gaan en ging ik veel te laat naar huis...

Dinsdag 27 juli: bijkomen....

Nadat ik had uitgeslapen en gedag had gezegd tegen Charina en Yuko die de vlucht naar La Paz terug vandaag al namen was vandaag een dag van ¨recovery¨. Bij het ontbijt bleek ook Indiana John niet in de beste staat ooit en de omelet was dan ook meer dan welkom. ´s Middags heb ik eindelijk foto´s kunnen uploaden van Bolivia en uitgebreid gelunched aan de rivier. In de avond mijn spullen bijeengezocht en op tijd het bed in want de volgende dag moest ik op tijd vliegen naar La Paz.

Nu zit ik hier dan weer in La Paz. Vanochtend ben ik hier aangekomen en in mijn hostel kwam ik een jaargenoot van mijn middelbare school tegen. Met haar en haar Belgische reisgenoot heb ik de dag tot nu toe rondgebracht en nu ga ik zometeen van het uitzicht genieten over La Paz. Vanavond waarschijnlijk lekker uit en dan morgenavond richting Copacabana na het mountainbiken. Tot snel en de groeten vanuit Bolivia!